στίγματα#11.Berlin
Ιανουαρίου 6, 2008
Στίγματα.Εικόνες που με προκαλούν ακόμα κι αν είναι λαμπρές ή αδιάφορες, κρυμμένες ή ακατανόητες. δρόμοι, τοίχοι, πρόσωπα, μέρη, εμμονές, αντικείμενα. ένα (υποκειμενικό) παζλ..

Ας μην κοροιδευόμαστε.Η ημερομηνία λήξης των γιορτών είναι κάτι δύσπεπτο για όλους.πότε να το χονέψεις που οι μέρες φεύγουν πριν καλά έρθουν.
Μέσα σ’αυτους που δυσκολέυονται στην “πέψη” βρίσκονται και οι φοιτητές λέγω βεβαίως-βεβαίως.
Όπου κιαν είσαι..είτε αυτό λέγεται Αγγλίες είτε μπουγατσοφραπεδούπολη πρέπει λιγάκι να προβληματιστείς, να αναλογιστείς τι γίνεται,,να σου κουνηθεί έστω και μια τρίχα[ε δεν ξέρω τι τρίχα] και να ξυπνήσεις μπας και μπορέσεις να στρωθείς.
με απλά λόγια..μέσα τα κεφάλια.
Ενημερώνουμε τους αγαπητούς αναγνώστες πως για κάποιο χρονικό διάστημα το ‘(dim)the Lights’ θα ανανεώνεται με πιο αργούς ρυθμούς μιας και ο ιδιοκτήτης του σκοπεύει να ανοίξει βιβλία και να μελετήσει τα γραφούμενα της επιστήμης του.
να δοκιμάσει βρε αδερφέ την τύχη του μέχρι να ξαναβάλει πλώρη για άλλα.
Όταν ξαναέρχεται δουλειά στο προσκήνιο, πέραν του γεγονότος ότι είναι μια πρόκληση, το μυαλό μου συνήθως αναπολέι ξέγνοιαστες στιγμές ταξιδιών.
Ανοίγω album [ ηλεκτορνικά.με τις ψηφιακές όσο να πεις πάει αυτή η γλύκα του να ξεφυλίζεις album]..βλέπω φωτογραφίες και αναπολώ στιγμές.
Αυτή τη φορά κόλλησα στο Βερολίνο.
Την φωτογραφία την τράβηξα τον Αύγουστο του 2006 που επισκέφθηκα την πόλη.
Μια πόλη που πραγματικά αγάπησα για πολλούς λόγους.
[πρόσφατα τελείωσα και τα σεμινάρια Photoshop και είπα να παίξω λίγο μαζί της]
τα σημερινά ” Στίγματα™ ” φιλοξενούν ένα σύμβολο της πόλης του Βερολίνου.
(μαζί με μια coca cola)
πρόκειται για το Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche (πόσα σύμφωνα μαζί στριμώχνουν αυτοί οι γερμανοί;).Εκκλησία κατεστραμμένη από τον πόλεμο την οποία διατηρούν ανέγγιχτη, και η οποία περικλείεται από το μοντέρνο αντίστοιχό της.
Η αρχική κατασκευή ήταν εντυπωσιακού μεγέθους.Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου (1943) η εκκλησία καταστράφηκε από βομβαρδιστική επιδρομή της βρετανικής RAF. Το μόνο υπόλοιπο του παλαιού κτηρίου είναι τα ερείπια του καμπαναριού, το οποίο αναφέρεται επίσης ως «der Hohle Zahn» πράγμα που σημαίνει “κούφιο δόντι”.δεν έχουν και άδικο,,μοιάζει.
ρε συ αυτό το Βερολίνο..πρέπει να ξαναπάω..πρέπει να ξαναπάω..πρέπει πρέπει
πρεπει να..γκχμ γκχμ . να διαβάσω..
Στίγματα τέλος.
Μέσα τα κεφάλια λέμε
ε καλά νταξ.ας βγω και σήμερα ε?
καλό ξεκίνημα σε οτιδήποτε κάνεις αυτή τη νέα χρονιά και μια ντουζίνα χαιρετισμοί συμπαράστασης σε κάθε συμπάσχοντα.
όλα τα σχόλια καλοδεχούμενα. αποχωρώ.
Καλό κουράγιο και να ξέρεις ότι συμπάσχουμε (φεβρουάριο παρουσιάζω το master κι έχω πάρει φωτιά…)
Ομοιοπαθής και στα 2. Έρωτα με το Βερολίνο, έχω πάει αρκετές φορές (ας είναι καλά και η γνωστή αεροπορική με τις χαμηλές τιμές της, διαφήμιση δεν κάνουμε) και ετοιμάζομαι να πάω πάλι σύντομα (φεβρουάριο φεστιβάλ κινηματογράφου)και όλα αυτά εν μέσω διαβάσματος για μια διπλωματική ενός μεταπτυχιακού. Πάλι καλά που από δουλειά είμαστε λίγο λάσκα.
Πολύ καλή η φώτο
agaphte Dim sumpasxoume ki emeis ki as exoume kleisei 20….gkoux gkoux kati xronia zwhs! (siga mhn pw posa einai xe xe!) kouragio pantws, oloi mikroi megaloi to idio zori trabame!!!
Σε νιώθω.
Και εγώ μερικές φορές πετυχαίνω καμιά φωτογραφία από το Λονδίνο που είχα πάει πριν λίγα χρόνια και αρχίζω το ξεφύλλισμα (κανονικού άλμπουμ- μόνο έτσι τη νιώθεις στο φουλ τη φωτογραφία,trust me). Και “εδώ είμαστε εκεί”, “τι γέλια που κάναμε εκεί!”, “πω ρε συ, εκεί είναι που χαθήκε και ψάχναμε σαν τους μαλάκες την Bloomsbury St. 12 το βράδυ”…
Περίεργο συναίσθημα. Μια δόση κατάθλιψης και μια δόση χαράς. Απλά δεν μπορώ ποτέ να ξεχωρίσω τη δοσολογία (όπως και αν μου κάνει καλό ή αν με χαλάει περισσότερο).
Επίσης σε νιώθω και ως προς το διάβασμα.
Αλλά γι’αυτό δε θα γράψω τίποτα.
Δε θέλω να το σκέφτομαι ούτε δευτερόλεπτο παραπάνω απ’ότι πρέπει!!
Μου αρέσει η Γερμανία. Όλη η Βόρεια Ευρώπη, αλλά ειδικά η Γερμανία. Με τον μολυβί ουρανό που έχει και η φωτογραφία σου.
Καλημέρα
Και μη μασάς
πολυ συγκινητικο ηταν…αυτη η θυσία σου για την επιστήμη…παραλίγο να το πιστέψω! [αι εμ γουοτσινγκ γιου dimhap(απειλη).θα περιμένω να σε δω στα αμφιθέατρα...]
κατα τ’αλλα αναρρωνω απο μινι ιωση, ακούω athena και beirut ,κανονιζω ταξιδι για ιταλια αμεσως μετα την εξεταστικη και λυνω θεμα ισοζυγιων.
αυτα. φιλιά.
και καλη μας χρονια.
@Pauline,
φωτιά δεν έχω πάρει ακόμα.καμιά βοήθεια?κουράγιο..είσαι μια ανάσα πριν το photo finish
@zamuc,
ευχαριστώ πολύ.,άντε όλοι συμπάσχουμε κατά κάποιον τρόπο.ωραίο πράμα η λάσκα σου λέει..καλό ταξίδι εύχομαι
@Elli,
σιγά εσύ καπί σιγά.
@Nam3l3ss,
σαν το κανονικό album τίποτα.
όλοι νιώθουμε ο ένας τον άλλον.Join the club
@fvasileiou,
καλημέρα και καλωσόρισες
Βορράς και ξερώ ψωμί,,εκτός αν έχεις τα αρθριτικά σου:)
@nastazia,
εσύ να το πιστέψεις?χαχα
τι διάολο-ιωση θερίζει το κοπάδι..το ακούω συνέχεια
δεν το γνώριζα, περαστικά σας δεσποινις.έχετε καλή μουσική συντροφιά.
καλή χρονιά και το θέμα σεπτέμβριοο
Κάνω ακριβώς το ίδιο πράγμα!!! Ταυτίστηκα!!! Εγώ κοιτάζω φωτογραφίες από Ισπανία και Ποστογαλία, του 2005 που είχα πάει εράσμους, αλλά η διαδικασία είναι η ίδια.. Λες και όλο το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον σου στο διάβασμα!! Γαμώ.. Σε ένα πράγμα θα διαφωνήσω… Οι φωτογραφίες σε άλμπουμ έχουν ακόμη τη γλύκα τους, για την ακρίβεια, για ‘μένα δεν θα την χάσουν ποτέ! Αλλά ποιος βγάζει σήμερα φωτογφραφίες με φιλμ; Νάδιε.. Καλή σου μέρα!
Τσατίζομαι όταν κοιτάω φωτογραφίες από τα-ξίδια ;) και έχω να κάνω ένα σωρό πράγματα, όπως το να διαβάσω για την εξεταστική. Αλλά πάλι με έκανες να ανοίξω και να δω φωτογραφίες από Βοστώνη. Αυτές τις απολαμβάνω πιο πολύ από οτιδήποτε.. Βλάκα..
Εγώ ξεκινάω εξεταστική τη Δευτέρα… και αγχώνομαι άπειρα..
Και εκείνο τον παλιοκαφέ ακόμη δεν τον ήπιαμε. Και στους Deniroυς δεν πήγαμε μαζί.. Πού είσαι ρε Δημήτρηηηηηηη?????
Πολύ μελαγχολία αδερφέ!
Εγώ επειδή δεν έχω πάει ποτέ στο εξωτερικό, κοιτούσα ένα άλμπουμ με φωτογραφίες από την πενταήμερη (ο άσχετος :) ).
Πάντως σκέφτομαι σοβαρά να τυπώσω όλες τις ψηφιακές μου φωτογραφίες (“όλες”, μια κουβέντα είπαμε, 4.200 φωτό x 20 λεπτά η μία, ε δε μου τρέχουν και από τα μπατζάκια 840 ευρώ) γιατί όντως είναι πολύ ξενέρωτο να τις κοιτάς σε μία κρύα οθόνη.
Καλό βράδυ!
Καλό κουράγιο και καλή επιτυχία με τις περιπέτειες τις εξεταστικής.
Έλα κι εσύ αναγνωστήριο! :Ρ
@Γιώργος Μαργαρίτης,
νταξ:)δεν έχει πέσει πολύ μελαγχολία αλλά όσο να πεις τώρα μας έχουν μπει τα 2 πόδια σ’ενα παπούτσι αγαπητέ
@Έλενα,
merci και σπεύδω να ανταποδώσω.τριγυρνώ δίπλα σου αλλά δεν με βλέπεις
έτσι όπως παν τα πράματα θα απέχω λίγες ακόμα μέρες από τα του blogging.coming soon.
Τώρα αλήθεια λες ή με δουλεύεις; Ρε συ άμα με δεις έλα πες ένα γεια! Να πιούμε κι ένα νέκταρ (βλέπε cola light) στο κυλικείο!