Αφιέρωμα: The Charlatans

Την Τρίτη που μας πέρασε πήγα στο Manchester Night που είχε το ArtHouse
και ομολογώ ναναι καλά η Pauline που μου το υπενθύμισε γιατί αλλιώς θα έχανα μια ωραία βραδιά!

μέσα σ’ όλα αυτά..έτσι απλά και χωρίς ιδιαίτερο λόγο αυτό μου έδωσε αφορμή να ψάξω αποδω κιαπό κει για να κάνω στους Τσαρλατάνους ένα mini αφιέρωμα..

Σήμερα για λίγα λεπτά θα πάμε πίσω
Στις ημέρες εκείνες που το συγκρότημα The Charlatans ξεκινά να τριγυρνά στα μονοπάτια της Βρετανικής μουσικής βιομηχανίας..

Οι Charlatans , από το Nortwitch, βόρεια του Manchester, δημιουργήθηκαν κάπου μεταξύ τέλους 1988 και αρχών 1989
Το Μάρτιο του ‘90 υπογράφουν στην Dead God Records και κυκλοφορούν ένα κομμάτι που έμελε να γίνει All time Indie CLassic:”The only one i Know”.
Το τραγούδι γίνεται μεγάλη επιτυχία,,ακούγεται στα ραδιόφωνα και ξανακούγεται σκαρφαλώνοντας έτσι στα σκαλοπάτια του Uk top…
Σε λίγο καιρό οι Τσαρλατάνοι πιάνουν την 9η θέση στα Charts ενώ χωρις καλά καλά να το συνειδητοποιήσουν λαμβάνουν και πρόσκληση από το Top Of the Pops,,,και όλα αυτά σε διάστημα 3μηνών!
Η μπάντα ξεκίνησε δυναμικά και έβγαλε καλή σοδειά..τα πρώτα singles τους ανέβηκαν ψηλά..

Όμως,,,Μια ξέφρενη ανοδική πορεία στα πρώτα χρόνια ύπαρξης ενός συγκροτήματος δημιουργεί την απαίτηση-από τη μεριά του ακροατή-και το βάρος της ευθύνης-απο την μεριά του καλλιτέχνη-το επόμενο του βήμα, να’ναι ακόμα καλύτερο από το προηγούμενο..
δύσκολο.

Οι μάνατζερ θέλησαν να στείλουν τα παιδιά και Αμερική όπου για να αποφύφουν νομικά προβλήματα μετονομάστηκαν σε Charlatans UK..
Ο δεύτερος δίσκος τους βγαίνει μέσα στο ‘92 και κάνει αρκετή επιτυχία με κομμάτια όπως τα “Wierdo”, “Subtitle” και “I don’t want to see the sights”αλλά δεν αγγιζει σε καμιά περίπτωση την αρχική τους επιτυχία

..να που σιγά σιγά εμφανίζονται προβλήματα
Μέλη αποχωρούν από την μπάντα και έρχονται άλλα…
ο μπασιστας υποφέρει από μανιακή κατάθλιψη..φτάνουν μέχρι την Ιαπωνία όπου κάνουν πετυχημένη περιοδεία
Εκεί ο άτακτος keyboardιστας τους, πιάνεται και φυλακίζεται γιατί[άκουσον άκουσον] βοήθησε έναν ληστη να αποδράσει..

Βγαίνει τελικά ένα τρίτο album το Up To Our Hips το οποίο πάει λίγο καλύτερα απο το δεύτερο τους δίσκο.Το συγκρότημα ανακάμπτει μα συμπεριφορές μεθύσια και δηλωσεις το αποδιοργανωνουν ξανά..
Προσπάθειες ανασυγκρότησεις ενίοτε επιτυγχάνουν

Το 1995 το album τους The Charlatans πιάνει πρωτιά ανεβάζοντας τους στην κορυφή σε μια περίοδο μάλιστα και τα άλλα μεγάλα ονόματα ανθίζουν[ οι blur βγάζουν το single Country HOuse και οι Oasis τοRoll with it].Ο τύπος ενθουσιάζεται!

Αγγλία,Ευρώπη και Αμερική με το καιρό τις οργώνουν με συναυλίες μέχρι το 1996..χρονιά που πεθαίνει ο Keyboardιστας τους από αυτοκινηστικό,,
ΜΕγάλο σοκ για τα υπόλοιπα μέλη μα δεν το βάζουν κάτω
Το συγκρότημα παρά τις κάποιες φήμες, παραμένει ενωμένο και στηρίζεται από μεγάλα ονόματα

Κλείνονται κατά καιρούς μέρες ατελείωτες στο studio και δουλέυουν σκληρά
Μέσα στην περίοδο 1997-2001 βγαίνουν 3 ακόμα albums που για άλλη μια φορά φτάνουν ψηλά..πολύ ψηλά κερδίζοντας την αγάπη του κοινού

Τo 2004 έρχεται και το 8ο album τους με κιθάρες να γρυλίζουν σε ύφος Chemical Brothers
μπορέι να μην γνωρισε την πολύ μεγάλη επιτυχία μα ήταν μια υπενθύμιση στο χώρο της μουσικής πως παραμένουν μαζί 15 χρόνια

το 2006 ακολουθεί το πιό πρόσφατο sympatico που φτάνει μέχρι το #10 στα uk albums
_______________________________________________________________________________________
Οι ιστορίες των συγκροτημάτων μου φαίνονται απίστευτα γοητευτικές,,,
πως από το τίποτα κάποια άτομα συναντήθηκαν με κάποια άλλα και είδαν πως υπάρχει χημεία,,,δημιούργησαν τον δικό τους ήχο,,,κέρδισαν τον κόσμο,,,τραυματίστηκαν από τα προβλήματα τους,,τα σκαμπανεβάσματα,,θάνατοι..όλα αυτα ακούγονται σαν παραμύθια..

_______________________________________________________________________________________

συνοψίζοντας,,,

RESUmE’:
Οι Charlatans ήταν και εξακολουθούν ναναι ένα συγκρότημα σταθμός στο είδος τους στη Βρετανία.Μαζί με άλλα συγκροτήματα όπως oasis blur κλπ κλπ χάρισαν πολλές και ωραίες στιγμές .Μια μπάντα με ήχο που γεμίζει τα ηχεία και σε προκαλεί συχνά να χωρέψεις…
Παίρνοντας το ύφος του κριτικού θα μπορούσε κανείς να πει πως….
εκρηκτικό Manchester beat και δεν σε νοιάζει τίποτα χαχα

Άντε Δημήτρη φτάνει αγόρι μου!
πάμε να ακούσουμε και το τραγούδι που έλεγα..

Charlatans – the only one i Know